Çawa firiya bû li ber Ararat ê.

Dilê wî şa bû, evîna wî mezin bû.

Çawa difirî gava çawê wî li Araratê keta.

Dilê wî şadi bû gava her sibe Ararat bidîta,

dizani bû ku her sibe dildara wî,

çawê xwe hember Araratê vedike,

ev bû sedema şabûna wî.

Rojekî, roj derneket, gerdûn tarî ma.

Nedît wî Ararat, dil û hinavî wî gez gez bibû.

Janeke bênas kete dile wî, hebuna wî bû tunebûn.

Di tunebunê de winda bû.

Kir qirîn, kir zarîn, tu kesî dengê wî nebihîst.

Hemû kes karê xwe de bû, kesî wî femnedikir.

Hemû kes ker bibûn, kor bibûn.

Dijîyan di şevereşê de,

femnedikirin ji evinê jı ronahîyê,

femnedikirin ji evîndarîyê, jandarîyê.

Hemû cîhan şevereşê de windabibû.

Tu jî windabum, ez jî windabum.

Gerdûn jî wında bû…

Erdoğan Alparslan

Şîrov

Nivisen Baldar:

  1. Evînên Şikestî /Erdoğan Alparslan dil jî çû di şeveke şevereşê de em man...
  2. BÊ JîYAN / Erdoğan Alparslan Jîyan dûrim, mirin nêzim Jîyan dûrim, derd nêzim Keser nêzim,...
  3. ÇÛYÎN/Erdoğan ALPARSLAN Ezmanê şîn çû mam tenê Mam tenê bi ezmanekî reşre...

Tags

 

0 Şirov

Şîrova yekemîn ti binîvîse.

Şirovekê binivîse

 




 

 
 
 

Bi xer hatin Helbestvan

Giriş

Parolanızı mı unuttunuz?

Bu Siteye Üye Ol

Beşdarbûn

Beşdarbin, bi zimanê xwa binivîsin.